|
 هادي شهبازي – كارشناس مديريت
بسیار شنیده ایم که بچه ها به قطار در حال حرکت سنگ می اندازند اما کم دیده یا شنیده ایم که کسی به قطاری که ایستاده است، سنگی پرتاب کند؟ چرا؟...
سئوالی ساده که شاید تاکنون بدان توجه نکرده ایم...
با این درون مایه ذهنی به سراغ سئوالی می رویم که بلاشک هر ایرانی خود را با آن روبرو دیده است؛ این سئوال : دلیل دشمنی، کارشکنی و کینه غرب و در راس آنها آمریکا با انقلاب و جمهوری اسلامی ایران چیست؟
شاید مثال بالا بی جهت با موضوع مورد بحث ما نباشد، بالفطره هر انسانی نسبت به هر کنشی، واکنش از خود بروز می دهد و اگر جریانی ایستا و منفعل باشد، حساسیتی نسبت به آن وجود ندارد.
جریان انقلاب اسلامی نیز بی شباهت با این فرآیند نیست، انقلابی در گوشه ای از جهان رخ می دهد، محورهای توجه بدان جلب می شود چون یک کنش و حرکتی ایجاد شده است و بالطبع آن پیامدهایی را با خود به همراه آورده است که قابل تامل است.
تحلیل و بررسی های گوناگونی انجام می شود و در نهایت بدانجا ختم می شود که این حرکت بزودی و در جایی ایستا و راکد خواهد شد زیرا به زعم تحلیل گران از نیروی محرکه چون شرق و غرب آن زمان، بهره نمی برد.
زمان به جلو می رود، خطاهای انسانی در تحلیل ها یکایک خود را بروز می دهند و همراه با آن کنش هایی جدید پدیدار می شود و این انقلاب اسلامی است که همچنان پویا به حرکت خود ادامه می دهد و خود بدل به الگو و نیروی محرکه ای جدید می شود که تمام معادلات جهان را بر هم می زند.
واکنش ها در برابر قطار انقلاب خود را بروز می دهد و سنگ اندازی ها آغاز می شود که نمونه های آن برای هر نسلی از انقلاب، مصداق های خاص خود را دارد، فتنه هایی هایی درگیری های خیابانی، توقیف دارایی های ایران، تجریه طلبی های قومی،ترور شهروندان و مسئولین، 8 سال جنگ تحمیلی، حمله به ارزش ها به بهانه اصلاحات، تهاجم فرهنگی، ناتوی فرهنگی، تحریم های اقتصادی، قطعنامه ها و ... هزاران موضوع از این دست که حتی بدون تامل به ذهن هر ایرانی خطور می کند و پرده آخر، وقایع اخیر که دیگر برای هر کس چند و چون ماجرایش پر واضح است ...
فتنه ای که کلکسیونی کاملی از توطئه و دشمنی و عداوت در آن موج می زند، فتنه ای که یادآوری مصادیق آن دوباره نیاز به تامل ندارد؛ جوسازی رسانه ای، تخریب اموال عمومی و مردم، توهین به شخصیت ها، پاره کردن عکس امام، بی حرمتی به ساحت مقدس امام حسین، حمله به اصول اساسی انقلاب چون جمهوری اسلامی و مساله فلسطین و هزاران موضوع دیگر از این دست که ذکر آن جز ملال چیزی بر خاطر هر انسان آزاده ای افزون نمی کند.
باری به هر جهت قطار انقلاب اسلامی با پشتوانه مردمی و رهبری با درایت همچنان به حرکت خود ادامه می دهد چنانکه قضایایی 9 دی ماه در سال جاری تصویری نو و روشن از این تحرک و پویایی را به نمایش گذارد و اخطاری برای بازیگران و بازیگردانان این فتنه بود که القصه کارگر افتاد و جریان فتنه را در بهت و درماندگی فرو برد و اندک تامل در وقایع بعد از حضور انقلابی مردم به خوبی سیر عقبگرد این جریان را نشان می دهد.
و در پایان ذکر این نکته شاید بی مناسبت نباشد که پویایی و روند رو به رشد انقلاب اسلامی همانطور که گفته شد بر دو پایه "مردم" و "رهبری" استوار است و بر مسئولین امر و دولتمردان است که قدر این دو نعمت را دانسته و از هر کوششی در این خصوص دریغ نورزند.
این مهم بخصوص در مورد جریانات سیاسی و شخصیت های مرتبط با آنها اهمیت دوچندان می یابد چرا که موجودیت آنها وابسته به اقبال و پشتوانه مردمی است (که برای نمونه می توان به سیر نزولی و رو به افول حزب اعتماد ملی باعنایت به عدم اقبال عمومی اشاره کرد) و چه نیکوست که هم اکنون، خواص و نخبگان ما با بیان شفاف و بدون پرده نظرات خود در وقایع، دوباره به دامان اصیل خود که همانا مردم و رهبری اند بازگردند تا بتوانند با این پشتوانه به حیات سیاسی خود ادامه داده و همراه و همیار در پویایی و نشاط انقلاب اسلامی باشند.
|
